Trzy

-Rich myślisz, że to sie uda?-mała dziewczynka zaciseła palce na barierce, równocześnie spoglądając w dół. Wiatr rozwiał jej ciemne włosy, które łagodnie opadały jej na ramiona.

-Musi....-stojący koło niej mały blondynek wychylił sie i równierz wpatrzył sie w rzeke na dole.

-Ale...mamusia....

-Ale mamusia...Elle ile my mamy lat?-chłopczyk spojrzał na nią z dezaprobatą i pokręcił głową.

-Noo... ja mam sześć, ty siedem...-dziewczynka sie zawachała-Rich ty tak na naprawde serio? Ale mamusia i twoja mamusia, mówiły, że tam nic nie ma!-mała tupneła nóżką i buntowniczo zmarszczyła brwi.

-A co? Mała Elle ma cykora, mała Elle ma cykora...-wrzasnął Rich i zaśmiał sie- Ecie, pecie co tam mała Elle plecie....

-Nie!!!!!!-Ellle i znowu tupneła nogą-Prosze nie zaczynaj!! Bo powiem tatusiowi!

-...seplenić ciągle Elle musi, a mamusi NIE MUSI!!!-ryknął ze śmiechem blondyn, a dziewczynka w odpowiedzi pokazała mu język.

***

-Bezmózg!

-Zidiociała stara krasula!

-Cięta riposta panie Mithellan!

-Odezwała sie inteligentna!

-COŚ TY DO MNIE POWIEDZIAŁ?-niska dziewięciolatka zmróżyła oczy i wycelowała w swojego towarzysza palec-Powtórz!

-Ale co ty mówiłaś?-zapytał beztrosko blondyn wyjmując z ucha słuchawkę-Coś o obiedzie?

-Mówiłam, że....-zaczeła dziewczynka, lecz napotykając rozbawione spojrzenie chłopaka tylko wymamrotała coś o niedorozwojach psychicznych i wróciła do odrabiania lekcji.

***

-Nie wiem czemu Michelle musialaś sie zabujać w tym, tym, tym....-blondyn gwałtownie odwrócił sie do dziewczyny i spojrzał na nią z odrazą.

-To, że ty go nie lubisz nie oznacza, że jest debilną ciotą-odparła na to ze spokojem i wróciła do piłowania paznokci.

-Jprd..-warknął chłopak i zniesmaczony odwrócił wzrok-Naprawde wy musicie piłować te sztuczne pazury w miejscu publicznym?

-Jakoś ci to nie przeszkadza kiedy to robi twoja dziewczyna-odcieła sie brunetka i chwyciła buteleczke z lakierem-Słyszałeś o tym dyktatorze?

-No jasne-chłopak odstawił szklanke z colą i spojrzał na swoją towarzyszke ponuro-Wczoraj zgineło ze sto osób.

-Taa…-dziewczyna westchnęła- Mówisz jak Simon….

-Tylko Simon, Simon, Simon-przerwał jej zirytowany, wstając z miejca-Zmień czasem płyte Michelle.

***

 Otworzyłam oczy, jednak to nic nie pomogło. Fala wspomnień mnie znowu zalewała.Uniosłam dłoń i delikatnie wytarłam lepką maź, która zpływała mi do oczu. 

Nie miałam pojęcia gdzie jestem. Była to komórka tak mała, że dotykałam stopami i głową o przeciwległe ściany.

Grub-pomyślałam-Zasypali mnie w grobie.

Co sie ze mną dzieje? Najpierw wyrzekałam sie  moich bliskich, nawet samej siebie, a teraz coraz to nowe wspomnienia wywlekają sie na światło dzienne. Zaczynałam mieć tego dość.

Głowa mi pulsowała, policzek gdzie trafiła ręka żołnierza piekł. Jednak najbardziej byłam przerażona, gdzie ja jestem.